Afyonkarahisar Devlet Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahi Servisi’nde görev yapan doktor kardeşler, birbirlerine destek vererek mesleklerini ilk günkü heyecanla sürdürüyor.
Afyonkarahisar Devlet Hastanesi’nde 25 yıldır görev yapan 53 yaşındaki Op. Dr. Hasan Hüseyin Anasız, 1,5 yıldır 50 yaşındaki kardeşi Op. Dr. Mehmet Emin Anasız ile beyin ve sinir cerrahisi servisinde çalışıyor.
Sağlık sektöründen emekli olan eşlerinin de desteğini hep yanlarında gören Anasız kardeşler, evlatlarının da iyi bir sağlıkçı olarak görev yapmasını arzu ediyor.
Eşleri de kardeş olan Anasız kardeşler, ilk günkü heyecanla hastalara şifa dağıtmaya devam ediyor.
Ameliyatlara bazen birlikte giriyorlar
Doktor Hasan Hüseyin Anasız, AA muhabirine, ailesinde ilk doktorun kendisi olduğunu, sırasıyla kardeşi, akrabaları ve çocuklarının da mesleğe adım attığını söyledi.
Kardeşiyle aynı hastanenin aynı servisinde görev yapmanın kendisini mutlu ettiğini vurgulayan Anasız, şunları anlattı:
“Hastanedeki servisimizde ikimize ait iki ayrı polikliniğimiz var. Burada sürekli birbirimizle bilgi paylaşımında bulunuyoruz. Bazen hastalarla ilgili ne yapmamız gerektiği konusunda bilgi alışverişinde bulunuyoruz. Diğer meslektaşlarımıza da yardımcı oluyoruz ama kardeş olunca bu bizim için büyük bir avantaj oluyor. Bazen de ameliyatlara birlikte girdiğimiz oluyor. Hastalar bazen bizleri soy isimlerimizden dolayı karıştırıyor, bazen bana randevu almak isteyen hastalar, yanlışlıkla kardeşime randevu alabiliyor. Bazen birbirimizin hastalarına yardımcı oluyoruz.”
Çocukları da babalarının izinden gidiyor
Op. Dr. Mehmet Emin Anasız da 26 yıllık hekimlik geçmişi olduğunu, Türkiye’nin farklı illerinde görev yaptığını kaydetti.
Beyin ve sinir cerrahı olmasında ağabeyinin kendisine örnek olduğunu belirten Anasız, şöyle devam etti:
“2016’da geldiğim Afyonkarahisar’da son 1,5 yıldır da ağabeyimle aynı hastane ve serviste çalışmanın gururunu yaşıyorum. Öncesinde özel hastanede çalışıyordum, buraya gelmemde de ağabeyimin etkisi oldu. Hem meslektaş hem de kardeş olmanın çok olumlu katkısını görüyorum. Kendimizi daha güvenli, rahat ve atak hissediyoruz. Her konuda bizim için artıları var. Eşim ile ağabeyimin eşi kardeş. Ağabeyimin eşi emekli sağlık çalışanı, benim eşim de emekli hemşire. Çocuklarımdan biri tıp fakültesinde okuyor, birisi de tıp fakültesini kazanmak için üniversite sınavına hazırlanıyor. Ağabeyimin çocuklarından birisi diş hekimi, diğeri de tıp fakültesinde öğrenim görüyor.”
