Türkiye’nin yıllardır çözülemeyen yapısal meselesini çözmeye başladığının değerli işareti olan Ağustos, Eylül ve Ekim aylarında üst üste cari fazla verdiği haberlerinin geldiği bir periyotta Demirel’in 30 sene evvel ülkenin durumunu anlattığı kelamları yeni kuşaklar için ders niteliğinde.
Demirel’in kendine has üslûbuyla o devir anlattığı ibretlik görünüm şu halde;
Bana her sene bir milyon beşere iş verecek dermanları söyleyin. Bir milyon çocuğa nasıl iş bulacağım. Yani bu sabah doğan 3 bin çocuğa ben nasıl ekmek bulacağım, nasıl okul bulacağım, nasıl sıhhat tesisi bulacağım.
Benim hala büyük bir ödemeler istikrarı açığım var. Ödemeler istikrarı açığı çözülmüş falan değildir Türkiye’de. Ben bunu bugün nasıl kapatıyorum? Dünya sermaye piyasalarıyla bütünleşmek suretiyle kapatıyorum. Yani borç almak suretiyle kapatıyorum.
“BUNUN FAİZİNDEN BANA PARA KALMIYOR”
Ve böylelikle de 10 sene önce 13 milyar dolar civarında olan borcum çıkmış 50 milyar dolara ve bunun faizi beni götürüyor. Bunun faizinden bana para kalmıyor. İstikrarım yok.”
Devletin en büyük meşakkati. Delik büyük yama küçük.
O denli bir şey var ki ok yaydan çıkmış. Ben onu yakalayamam. Lakin yaydan çıkmamış oku tutabilirim.”
Bu kelamların de doğruladığı üzere, ödemeler istikrarı sorunu Türkiye iktisadının en temel yapısal sıkıntıları ortasında en başta yer aldı daima.
Artık bu sorun kalıcı bir halde çözülürse, dolar düştü diye yüzü düşenler ne diyecek, ne yapacak diye sahiden merak etmez mi insan
