Türk dünyasında doğanın uyanışı ve baharın habercisi olarak bilinen cemre‘nin, soğuk kış günlerinin ardından havayı, suyu ve toprağı ısıttığına inanılıyor.
Birer hafta arayla düştüğü kabul edilen ve havaların ısınmasını temsil eden cemrelerden ilki 19-20 Şubat’ta havaya düştü.
İkinci cemrenin ise 26-27 Şubat tarihlerinde suya düştüğüne inanılıyor.
SON CEMRE İLE BAHARIN GELDİĞİNE İNANILIYOR
Türk dünyasında doğanın uyanışı olarak adlandırılan Nevruz Bayramı‘nın habercisi olarak bilinen üçüncü ve son cemre ise 5-6 Mart tarihlerinde toprağa düşüyor.
Son cemre ile beraber artık baharın geldiği kabul ediliyor.
CEMRE DÜŞMESİ NEDİR?
Arapça kökenli bir kelime olan “cemre”‘nin sözlük anlamı kor yani ateştir. Halk arasında ise sıcaklığın artması olarak bilinir. Cemrenin ilkbahar başlamadan hemen önce 7 gün arayla havaya, suya ve toprağa sırasıyla düştüğüne inanılır. Bu düşen cemreler sayesinde hava, su ve toprak ısınır.
Halk arasında cemre düşmesiyle birlikte Hıdırellez ve nevruz kutlamaları başlamaktadır. Cemre düşmesi Türk kültüründe de önemli bir yere sahiptir. Kültür ve edebiyat alanında kendine yer bulmuştur. Osmanlı zamanında Divan şairleri cemre zamanlarında önemli kişilere övgü şiirleri yazarlardı. Bu şiirlere ‘cemreviye’ denilmektedir.
“Cemre düşmesi” ayrıca hayvancılıkla uğraşanlar için soğuk nedeniyle dışarıya çıkartamadıkları hayvanların otlaklara kavuşma zamanının yaklaştığının, tarımla uğraşanlar için de toprağın işlenme dönemine gelindiğinin habercisi.
