“Komşu komşunun külüne muhtaçtır” sözü, yalnızca geçmişten kalan güzel bir atasözü değildir. İnsan bazen yıllar sonra dönüp baktığında, hayatındaki en kıymetli bağlardan bazılarının aynı apartmanda, aynı sokakta ve aynı sitede kurulduğunu daha iyi anlıyor.Yazmadan geçmek istemedim.
16 Ağustos 2026 tarihinde site komşumuz, mali müşavir Halil İbrahim Özyılmaz ve ailesinin davetiyle oğulları Emir’in sünnet düğününe katıldım. Suadiye’deki Serender Cafe’de düzenlenen bu güzel günde, Özyılmaz ailesinin mutluluğunu dostları ve komşularıyla paylaşmak için bir araya geldik.
Düğündeki atmosferi anlatmadan önce, beni yıllar öncesine götüren bazı hatıraları paylaşmak istiyorum.
On İki Yıl Önce Başlayan Hikâye
Yaklaşık 12 yıl önce bu bölgeye yerleştim. Aslında Kartepe’ye hiçbir zaman yabancı değildim. Doğduğum coğrafya da askerlik yaptığım bölge de buraya yakındı. Emekli olmuştum, çocuklar büyümüştü. Sektörel yayıncılık yaptığım için müşterilerimi ziyaret ediyor; haber, çekim ve medya planlama çalışmalarımı sürdürüyordum.
O dönemde arkadaşlarımın yönlendirdiği bir emlakçı aracılığıyla bugün oturduğumuz siteden ev aldık. Gazeteden aldığım tazminat evin tamamına yetmemişti. Ancak sitede oturan bir banka müdürü hanımefendinin bize gösterdiği ilgi ve o günlerin düşük faiz imkânları sayesinde kısa vadeli kredi kullanarak ev sahibi olduk.
Siteye taşındığımızda peyzaj henüz tamamlanmamıştı. Bir yönetim vardı, aylık ödemeler yapılıyordu ancak ortada yeterli hizmet görünmüyordu. Böyle konulara duyarsız kalamadığım için komşularla bir toplantı yapılmasını istedik.
Toplantı biraz hararetli geçti. Çünkü yaklaşık 50 hanenin bulunduğu sitede hizmet bekleyen çok insan vardı ama taşın altına elini koyanların sayısı altı-yedi kişiyi geçmiyordu.
İşte Halil İbrahim Özyılmaz’ı o toplantıda tanıdım.
Konuşması, bilgisi, sakinliği ve meseleye yaklaşımı dikkatimi çekmişti. O gün yalnızca Halil İbrahim Bey’i değil, aslında birçok komşumu daha yakından tanıma fırsatı buldum. Bölge insanının sıcaklığını, samimiyetini ve yardımseverliğini hissettim.
Emir Büyüdü, Yıllar Geçti
O günlerden sonra Halil İbrahim ve diğer komşularımızla sık sık bir araya geldik. Oturduk, konuştuk, “Bu sitenin hâli ne olacak?” diye birlikte çözüm aradık.
Aradan yıllar geçti. Halil İbrahim Bey’in bir oğlu oldu. Emir büyüdü ve bugün sünnet çağına geldi. Geçtiğimiz günlerde eşi kapımıza davetiyeyi bıraktığında içimden yalnızca şu cümle geçti:
“Zaman gerçekten çok çabuk geçiyor.”
Sünnet düğününe sitemizden çok sayıda komşumuzun katılması ayrıca güzeldi. Amacımız yalnızca bir davete katılmak değil, Özyılmaz ailesinin bu mutlu gününde yanlarında olduğumuzu göstermekti.
Çünkü komşuluk, yalnızca aynı binada veya aynı sitede oturmak değildir. İyi günde sevinci paylaşmak, zor günde kapıyı çalmak ve ihtiyaç olduğunda “Ben buradayım” diyebilmektir.
Geçirdiğim ağır kazadan sonra beni yalnız bırakmayan, desteğini esirgemeyen ve hâlâ yanımda olmaya devam eden komşularımı unutmam mümkün mü?
Elbette mümkün değil.
İstanbul Suadiye mi, Kartepe Suadiye mi?
Halil İbrahim Bey’le ilk konuşmalarımızdan birinde bana, “Ben Suadiyeliyim” demişti. Ben de İstanbul Suadiye’yi kastettiğini düşünerek, “Ne güzel, ben de Küçükyalı tarafındayım ” diye cevap vermiştim.
Meğer Kartepe’nin Suadiye Mahallesi’nden söz ediyormuş!
Bugün hatırladıkça ikimiz de gülüyoruz. Küçük ama sıcak bir hatıra…
Kartepe’de bir haber sitesi kurmaya karar verdiğimde, yaşadığım bölgeye yeni bir heyecan kazandırmak istedim. Üç ay boyunca fizibilite yaptım; Kartepe’yi mahalle mahalle, sokak sokak gezdim.
Büyük Birlik Partisi’nden belediye meclis üyesi adayı olduğum dönemde bazıları, “Sen Kartepe’yi nereden biliyorsun?” diye sormuştu. “Biz burada doğduk, burada büyüdük” diyen bazı insanların Dumlupınar Mahallesi’ne navigasyonla gittiğini görünce içimden gülümsemiştim.
Çünkü bir bölgeyi tanımak yalnızca orada doğmakla olmaz. İnsanını dinlemek, sokaklarını dolaşmak, sorunlarına dokunmak ve hatıralar biriktirmek gerekir.
Aynı Çatının Altında Biriken Dostluklar
Yıllar içerisinde şunu daha iyi anladım:
Ev satın alabilirsiniz ama komşuluk satın alamazsınız. Komşuluk; zamanla, güvenle, samimiyetle ve karşılıklı emekle kurulur.
Emir’in sünnet düğünü bana yalnızca zamanın ne kadar hızlı geçtiğini değil, aynı sitede başlayan tanışıklıkların nasıl gerçek bir dostluğa dönüştüğünü de yeniden hatırlattı.
Bu vesileyle Emir evladımıza sağlıklı, huzurlu ve başarılı bir ömür diliyorum. Halil İbrahim Özyılmaz ve kıymetli ailesini tebrik ediyor; bu güzel günlerinin hayırlara vesile olmasını temenni ediyorum.
Zaman geçiyor, çocuklar büyüyor, hayat değişiyor… Fakat iyi komşuluklar ve gerçek dostluklar hafızalarda yaşamaya devam ediyor.
Metin Şendil
Kartepe Bülteni Genel Yayın Yönetmeni
