Eski rektör Melih Bulu görevden alındıktan sonra olayların bir nebze durulduğu Boğaziçi Üniversitesi’nde tam da yüz yüze eğitimin başladığı günlerde öğrenci hareketleri tekrar başladı. 30 yıla yakın bir müddettir Boğaziçi Üniversitesi’nin hocası olan Prof. Dr. Naci İnci’nin rektör atanmasıyla birlikte yerleşke olağanlaşmaya başlamıştı. Fakat olaylar yeniden patlak verdi. Geçtiğimiz hafta bir öğrenci Rektör İnci’nin makam aracının üzerine çıktı. Ağustos ayında rektör olarak atanan İnci, birinci sefer konuştu.
Üniversite olan olayların içyüzünü anlattı. Makam aracına çıkan öğrencinin davranışa yönelik ”Çok üzüldüm” diyen rektör İnci ”İfade özgürlüğüne sonuna kadar saygılıyız. Biz onu teşvik de ediyoruz. Tabir özgürlüğü başka. Ancak zorbalık ve vandallık başka. Bu yapılan zorbalıktır. Bunun tabir özgürlüğüyle zerre alakası yoktur. Bunu hiçbir şeyle açıklayamazsınız. Zira bunun bir münasebeti de olamaz” dedi. Rektör İnci öğrenci hareketlerinin gerisinden diğer güçler olduğunu belirterek ”Akademisyenlerimiz de idare vazifelerine gelmek istemiyorlar. Zira önemli bir mahalle baskısı var. Korkuyorlar” diye konuştu. İnci, yerleşkenin imara açılma tezlerine, hukuk fakültesiyle ilgili tenkitlere de karşılık verdi ve gelecek maksatlarıyla ilgili konuştu. İşte Boğaziçi Rektörü Naci İnci’nin açıklamalarından satır başları:
BİR YERDEN DÜĞMEYE BASILDI:
Benim rektörlüğe atanmamla birlikte bir sakinleşme oldu. Yerleşke olağan hayatına dönmeye başladı. Sonra yerleşke açıldı. Eğitim öğretime başladık. Ne olduysa bir halde bir yerden düğmeye basılmış üzere. Rektörün arabasının önünü kesmek, üniversitede huzursuzluk çıkarmak, bu türlü olaylarla karşılaştık maalesef.
BOĞAZİÇİ’NE YAKIŞMAZ:
Bunun zorbalık olduğu, vandallık olduğu aşikar. Bunu hiçbir şeyle açıklayamazsınız. Siz rektörü bu halde durdurarak ne yapmaya çalışıyorsunuz? Şayet güvenlik kıymetleri alınmazsa bir sonraki adım nedir? Bu Boğaziçi Üniversitesi’ne yakışır bir şey mi?
GERİSİNDE DİĞER GÜÇLER VAR:
Rektörün makam aracına çıkıp tepinmek herşeyden evvel insani bir davranış değil. O protesto falan değil ki. Bu bırakın Boğaziçi Üniversitesi öğrencisini rastgele birinin yapmaması gereken bir şey. Ve rastgele bir bireye de yapılamaz bu. Kabul edilebilir bir şey değildir. Şayet bu düzeye getirilmişse, öğrenciler şayet bu hale getirilmişse o vakit bu bir yere dayanıyor. Yani bunun ardında bir şey var bir arayüz. Bu bir projenin kesimi. O vakit bir proje var. Buradan bir şey çıkarılacak. Daha büyük bir boyuta ulaşacak.
17 DİSİPLİN SORUŞMASI VAR:
Yapılan şey bir disiplin hatasıdır. Hocasının önünü kesen, hakaret eden bu öğrencilerin tanım edilmiş disiplin cürümleri var. Disiplin yönetmeliğinde bunu söylüyor. Şunu yaparsa karşılığı budur. Yazıyor aslında. Biz bu tutanakları alıyoruz ve dekanlıklara gönderiyoruz. Bu öğrencinin 17 tane soruşturma tutanağı var lakin hiç ceza almamış. Örneğin, kimliğini diğerine kullandırtmış. Kendi yerine diğerini yerleşkeye sokmuş. Soktuğu kişi kimdir?
DEKANLAR CEZA VERMİYOR:
Danıştay rektörün disiplin yetkisini iptal etti. Rektör disiplin cezası veremiyor, soruşturma açamıyor. Kim disiplin amiri? Dekanlar, yüksek konsey üyeleri, enstitü müdürleri. Dekana gönderiyorsunuz, örneğin bir fakültenin dekanına 149 tane disiplin soruşturması göndermişiz. Bunların yalnızca 30-35 adedine yanıt verilmiş ve hiçbirisine cürüm olmasına karşın, yönetmelikte tanım edilmesine karşın hiçbir ceza verilmemiş. Dekanlar ceza vermiyor. Neden? Siz ceza vermediğiniz vakit uygunluk yapmıyorsunuz. Dedim ya bir mahalle baskısı var. Dekanların ceza vermemesi de o mahalle baskısının bir sonucu. Ceza verseydiniz bunlar devam etmezdi.
LİSELERE İNMİŞLER:
Bir bakıyorsunuz kapıda diğer üniversitelerden gelenler var. 12 kişi gözaltına alınıyor. Bunların 4’ü Boğaziçi Üniveristesi’ne kayıtlı,8’i öteki üniversiteye kayıtlı. Bir bakıyorsunuz bir lisede bir whatsapp kümesi kuruluyor, Boğaziçi ismine mesajlaşmalar oluyor. Liselere yapıyorlar bunu. Ne alakası var. Boğaziçi’ndaki eylemelere takviye verilmesinin lisedeki öğrenciyle ne alakası olabilir.
MAKUL BİR ZÜMRENİN MAHALLE BASKISI VAR
MİSYON ALMAK İSTEMEDİLER:
Hareketlerin daha evvelki argümanı şuydu: ‘Rektör Boğaziçi Üniversitesi’nden biri değildi. Ben buranın 30 yıllık hocasıyım. Oranın asli unsuruyum. Onların bir kısmı benden ders aldı. Artık ki argüman ise şu: ‘Siz daha evvelki idarede vazife aldınız’. Size de teklif edildi. Bütün öğretim üyelerine ‘Gelin yardım edin. Üniversite çökmesin. İşler yürüsün’ diye. Kimse cüret edip bunu üstlenmedi. Zira bir mahalle baskısı kuruyor birtakım arkadaşlarımız.
DAR BİR KESİM BUNU YAPIYOR:
Boğaziçi Üniversitesi’ndeki, bu işleri yapan bu huzursuzluğa neden olan muhakkak bir kitle var. Bunu bütün Boğaziçi Üniversite topluluğunun mal edemeyiz. Bizim 17 bin öğrencimiz var. Lakin bunları yapan, bu vandallığı ve bu zorbalığı yapan öğrenciler ve buna dayanak verenler tahminen 25-30 kişi.
BASKI YAPIYORLAR:
İçerisinde emekli olan hocalarımız var ki biz onlara yerleşkeleri yasaklamadık, derslere devam ediyorlar. Emekli olduktan sonra da ofislerini tutuyorlar fakat forumlarda idareye karşı, idarenin işlememesi için birçok yazılar yazıyorlar. Öbür öğretim üyelerinin üzerinde bir mahalle baskısı oluşturuyorlar. Bu endişeden ötürü kimse bir vazife almak istemiyorlar. Kendisini üniversitenin sahibi ve efendisi gören belirli bir küme var.
BU GAYRETİN YERİ MECLİS’TİR:
‘İlla biz birisini seçeceğiz, cumhurbaşkanı onu atamak zorunda’ inadı var. Bu bizim problemimiz değil. Bu Boğaziçi Üniversitesi’nde savaşılabilecek bir şey değil. Bunun yeri TBMM’dir.
ÜNİVERSİTEMİ HER TÜRLÜ TEHLİKEYE KARŞI KORURUM
HUKUK YOLUYLA UĞRAŞ EDECEĞİM:
Ben aklıselimin galip geleceğini düşünüyorum. Muhakkak bir zümrenin dayatmasına bu üniversiteyi teslim etmeyeceğimi söyleyeyim. Bunu açık söylüyorum Hukuk yerinde gerekli bütün çabayı yaparım. Gerek öğrencilerim ismine gerekse akademisyenlerim ismine üniversitemi her türlü tehlikeye karşı korumak için bunu yaparım ve yapacağım. Lakin hukuk ve kanunlar yerinde.
ÖĞRENCİLERLE GÖRÜŞÜYORUM:
Boğaziçi Üniversitesi’nce gelmek kolay değil. Türkiye birincileri Boğaziçi’ne geliyor. Yani bu türlü bir üniversiteye gelmek kolay değil. Herkesin hayali olan bir yer. Mezunlarımız burayı bitirdiklerinde bütün kapılar kendilerine açılıyor. Artık bu türlü bir profil var. Bu 17 bin öğrencimiz alışılmış ki derslerine konsantre olmak istiyorlar. Bu türlü şeylerle muhatap olmak istemiyorlar. Bu türlü şeylerin içerine girip kendi geleceklerini riske atmak istemiyorlar. O yüzden ben onların bu formda davranmaları, bu şeye katılmamaları gerektiğini söylüyorum. Bana yazıyorlar hocam üzülmeyin diye. Fakat ben onların bu türlü şeylere karışmasını istemiyorum doğal olarak. Yani sadece beni desteklesinler diye bir karşı harekete girmelerini asla istemem. Temel olan onların en sıhhatli bir halde eğitimlerine devam etmeleri.
