Annelerin onurlu eylemi hakkında önemli değerlendirmelerde bulunan Hürriyet Yazarı Nedim Şener köşe yazısında şöyle konuştu:
Diyarbakır Anneleri tam iki yıl önce eyleme başladı ve 32 evlat, ailesine kavuştu ama birileri hâlâ bunu görmüyor. Bazıları damatlık giyip aile bile kurdular. Acılı anneleri desteklemeyen sözde aydınlar, gazeteciler, yazarlar, sanatçılar; 32 evlat sarı ceset torbası ile gelse daha mutlu mu olurdunuz?
EVLENMEK üzere son hazırlıklarını yapan oğlu Mehmet Akar’ın düğüne üç gün kala HDP Diyarbakır İl Başkanlığı aracılığıyla terör örgütü PKK’ya gönderileceğini öğrenen Hacire Akar, oturma eylemi başlattığı 22 Ağustos 2019 günü, parti binası önünde TRT Kürdi kanalına Kürtçe şunları söylüyordu:
“İnsan hakları nerede? Buraya gelsinler. Eğer insan hakları olsaydı, düğününe 3 gün kalan parmağında yüzük olan oğluma böyle yapılmazdı. Neden insan hakları savunucuları burada değil? Neden hesap sormuyorlar? Bu menfaatperestlerden neden hesap sormuyorlar? Bunların hepsi menfaatlerinin peşinde koşanlar. Gelip buraya doluşmuşlar, gencin birisinin işi düşse korkudan buraya gelemiyor. Onları içeri alacaklar, ilaçlarla haplarla beyinlerini uyuşturacaklar, onları büyüleyip dağa gönderecekler.
Eğer gelmezse yakacağım bu binayı, ne cezam varsa çekeceğim.
HDP katliam yeridir, zalimlerin mekânıdır, baskının merkezidir.
Bir evden üç insanı almak nerede görülmüş? 3 insanı bir evden alıp parçalayıp atmak nedir?
Aynı bu oğlum gibi aldılar, kaybettiler sonra haber saldılar, ‘Haydi gel cenazeni al’ dediler. Cenazeyi bile görmedim. Haklı mıyım, haksız mıyım, siz söyleyin. Ciğerim yanıyor, akşam oldu herkes evine gitti, neden ben buradayım. Neden yanımda kimse yok? Hepimiz anneyiz, hepimizin ciğeri yanıyor diyorlar. Hepsi yalan, eğer hepimiz anneysek neden benim yanımda bir anne yok? Demek ki bu işte bir sahtekârlık var. Onların çocukları sabah işine gücüne gidiyor, neden ben buradayım ve oğlum neden yanımda değil. Oğlum neden gitsin masum insanları katletsin? Neden gitsin, sebep ne olabilir ki?
Kim bana saldırdı, kim evimi talan etti, kim onları kaçırdı?
Neden gelip onları götürüyorlar? Biri buraya gelmişse, bir daha asla çıkamayacak mı? Buraya giren çocuk bir daha buradan çıkamıyor.”
‘CİĞERİM İÇİN BURADAYIM’
Hacire Akar, daha önce terör örgütüne katılan iki oğlunu da kaybetmişti. Hayattaki tek oğlu Mehmet Akar’ın da HDP aracılığı ile dağa götürüleceğini öğrendi. Oğlunu her gün telefonla arayıp çağıran kişi en son, “HDP İl Başkanlığı’ndayım, gel” demişti. Oğlunun eve dönmemesi üzerine “Daha sonra oğlum çıkıp buraya geldi ve artık haber alamıyoruz” diyerek geldiği HDP Diyarbakır İl Binası’nın önünde “Ciğerim için buradayım” diyerek oturma eylemine başladı.
Hakarete uğradı, aşağılandı ama üç gün sonra oğlu Mehmet Akar, onu kaçırmak için girişimde bulunanlar tarafından serbest bırakıldı ve karakola giderek teslim oldu.
Olayla ilgili olarak gözaltına alınan HDP Gençlik Kolları üyesi B.K. ile Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi encümeni R.K.’nın daha önce terör örgütü PKK’ya eleman kazandırmak suçlamasıyla işlem yapılmıştı.
Hacire Akar, terör örgütü PKK’nın elinde olan oğullarına kavuşmak isteyen annelere HDP İl Binası’nı adres gösterdi.
İKİ YILDA 32 EVLAT DÖNDÜ
3 Eylül 2019’da da diğer anneler oturma eylemi başlattı ve tam iki yıldır, yaz kış demeden çocuklarını HDP’den istiyorlar. Hacire Akar’ın yaktığı umut ışığı bugün itibarıyla tam 732 gündür sadece Diyarbakır’da 234 ailenin yolunu aydınlatıyor. 234 anne toplam 236 evladını HDP’den istiyor.
Hacire Akar’dan sonra tam 31 aile evlatlarına kavuştu. Böylece toplam 32 ailenin evlat hasreti bitti. Bazıları tıpkı Hacire Akar’ın oğlu gibi evlenip çocuk çocuğa kavuştu.
HDP aracılığıyla kandırılıp PKK tarafından kaçırılanlardan 234 ailenin 236 evladının 54’ü kız, 182’si erkek. 37 kişinin yaşları 15, 98’i ise 18 yaşından küçük. Aralarında, Hatice Ay’ın oğlu Muhammet Canbey gibi engelli de var, Hatice Gürer’in oğlu Doğan gibi psikolojik rahatsızlığı olan da. Kalp rahatsızlığı, sara hastalığı, astımı hatta yüzde 80 görme kaybı olanlar da.
Annelerin direnişiyle, güvenlik güçleriyle çatışmaya girdiğinde ölü ele geçirilecek ve belki de bugün hayatta olmayacak toplam 32 kişi anne ve babasına kavuştu.
DÜNYAYA ÖRNEK ANNELER
Dünyada bir terör örgütünden evlatlarını böylesine bir eylemle kurtaran annelere rastlanmamıştır. Terör örgütü PKK’nın siyasi uzantısı ve suç ortağı HDP’nin böylesine bir eylem karşısındaki sessizliğini anlıyorum ama HDP’nin kuyruğuna takılan sözde aydınlar; siyasetçi, gazeteci, yazar ve sanatçıların sessizliği ise tam bir utanç. Hacire Akar’ın dediği gibi, “Nerede insan hakları diyenler?”
Onlar ölü sessizliğine bürünse de Diyarbakır Anneleri, Şırnak, İzmir, Hakkâri, Van, Muş hatta Berlin’deki annelere ilham verdi ve yüzlerce aile eyleme başladı.
Teröre karşı devlet hem sınır içinde hem dışında etkili mücadele ediyor. Ama PKK terör örgütüne ve onun siyasi suç ortağı HDP’ye en büyük darbeyi anneler vuruyor. Anneler çocukları damatlık giysin istiyor, PKK ve çocuklarını gözü gibi koruyan, yurtdışında okutan HDP yöneticileri ise onlara sadece sarı ceset torbasını layık görüyor.
