Türkiye’nin üretim gücü, sanayi hamlesi ve önüne konulan engelleri görmemek görüp’te görmeme körlüğüdür.
Dünyada büyük bir dönüşüm yaşanıyor. İklim krizi, ahlaki değerlerin aşınması, ekonomik ve siyasi güç mücadeleleri.
Özellikle Müslüman ülkelerde ve İslam coğrafyasında yaşananları geçmişten bugüne uzanan bir süreç içinde değerlendirmek gerekiyor.
Dünyanın birçok Müslüman coğrafyasında misyonerlik faaliyetlerine destek veren dernekleri, vakıfları ve sivil toplum kuruluşlarını; Siyonist düşünceyle hareket eden yapıları ve uluslararası etkilerini bilindik değil.
Türkiye’de Cumhuriyet den önce ve sonra çok hızla artan bu faaliyetlerin son 25 yılda beri her alanda mücadele edilmesi asıl mesele değil mi? Türkiye üzerinde oynanan senaryoyu bilen fakat görmek istemeyen farklı bir kitle oluşmuş ama o kitle hala daha Keleğe kelek diyemiyorlar! Güler misin, ağlar mısın?
Geçmiş yıllara baktığımızda demokrasi, özgürlük, modernleşme adına “vesayet ” sistemi anlayışını da konuşmalıyız. Türkiye’nin üretim gücünü ve ekonomik bağımsızlığını geliştirmesinin önüne birçok engeller konulmadı mı o dönemde ? Darbeler ile 30 yıl geriye giden bir sistemden bahsediyoruz.Size yüzlerce örnek veririm üstelik somut gerçekler ile.
Peki, bir toplu iğneyi bile üretemediğimiz günleri nasıl unuttuk?
Doğu Almanya’dan ithal ettiğimiz toplu iğneyi ancak yerli üretime geçmesi 1968 yılında.
2002 ile başlayan endüstri hamlesi tabi geçmişi var daha hızlı gelişimi ile son 25 yılın bir gerçeğinden söz etmek istersek sanayileşme mücadelemizi, ağır sanayi hamlelerimizi, makine üretimimizi nasıl hafızamızdan çıkardık?Sosyal hizmetler gibi bir sistem oturdu bu dönemde.
Organize sanayi bölgeleri, KOBİ’ler, ihracat ve makine sanayisi bugün Türkiye’nin büyümesinde önemli rol oynamıyor mu?
Bunun için başka bölgelere bakmaya gerek yok. Kocaeli sanayisine önünüzde bir örnek?
Yıllarca üretmek, büyümek, hakkını savunmak ve inancına sahip çıkmak isteyen vatandaşa yukarıdan bakan bir zihniyetle karşı karşıya kalındı yıllarca.
Sanki ülkenin kaymağını yalnızca belli kesimler yemek istediği bir devir vardı. O zihniyet aslında kendilerine gösterilen yerde oturtmak istedikleri bir kitle sen burada otur işte demeleri ile olmadı.
AK Parti, Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde bu farklı yere oturtulmak istenen zihniyeti kırdı ve mücadele edildi her alanda. Bugün gelinen noktada konuşulması gereken çok detaylar var.
Ancak bugün hukuksuzluk, yolsuzluk, adam kayırma ve kamu kaynaklarının kullanımıyla ilgili tartışmaları da görmezden gelemeyiz.
İşte tam burada şunu anlatayım geçmiş hafızayı biraz test edelim.
Bunlar ilk defa yaşanmıyor aslında biliyormusunuz gelin anlatayım, Banker Kastelli olarak bilinen Cevher Özden olayını, bankacılık krizlerini, vatandaşın kaybolan birikimlerini hatırlayalım. Bir gecede bankaların içi boşaltıldığı günleri unutmadık.
BDDK kayıtlarında 1994-1999 arasında sekiz, 2001-2005 döneminde 17 bankayla ilgili ağır müdahaleler ve TMSF süreçleri yer aldı.
Peki, o günlerde kim hesabını kim verdi? Vatandaşın kayıplarının hesabını kim sordu?
Hadi, hodri meydan! çıksın biri kim ne kadar ceza aldığını söylesin?
Almadı demiyorum ama ne kadar ve şu anda adamlar ticari faaliyetlerini sürdürüyor yine.
Son 25 yıldır AK Parti iktidarı, son dönemde ise Cumhur İttifakı yönetimi var. Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde AK Parti ile MHP nin bilge lideri Devlet Bahçeli ile uzun yıllardır ülkeyi yönetiyor. Dile kolay, 25 yıl!
Her seçimde “Oylar çalındı” tartışmaları yaşandı.
Muhalefetin ağzında aynı terane çıkardı.Peki, 31 Mart 2024 yerel seçimlerinde farklı sonuçlar ortaya çıktığında aynı iddialar aynı şekilde gündeme geldi mi? tabiki hayır, iktidar tarafı çalındı demedi? Yalnız o koltuklara oturanlar çaldı. Görünen köy kılavuz istemez.
Şunu da sormalıyız: Bu ülkenin kaynaklarını, insan gücünü ve sanayi potansiyelini neden daha önce yeterince değerlendiremedik? Kaynak mı yoktu, yetişmiş insan mı yoktu? Ferahlık yaşamadı vatandaş “kemer sık” politikası yıllarca bunu duyduk.
1961 yılında Almanya ile imzalanan iş gücü anlaşmasıyla çok sayıda insanımız Avrupa’ya çalışmaya gitti. Onların emeğiyle kurdukları hayat elbette kıymetlidir. Ancak kendi sanayimize ve kalkınmamıza katkı sağlayabilecek insanlarımızı neden başka ülkelerin üretimine kazandırdık? bu önemli.
Bugün de fon krizini konuşuyoruz. Vatandaşın birikimini ilgilendiren soruşturmalar yürütülüyor. 27 Ekim itibarıyla tutuklu sayısının 120’ye ulaştığı bildirildi. Peki, soruşturma çok hızlı sürüyor sonuna kadar gidileceği belli kim olursa olsun, herkes hesap vermeli.
Fon krizinin üzerine gidilmesini isteyenlerin AK Parti’ye oy veren seçmenler ve siyasiler.Kızan, üzülen, tepki gösteren ve hesap sorulmasını isteyen yine kendi seçmeni, siyasetin içindekiler.
Yanlışa yanlış, haksızlığa haksızlık demek herkesin sorumluluğu değil mi? Öyleyse gelin birde şuna bakalım?
DEM Parti Kars Milletvekili Gülistan Kılıç Koçyiğit’in TBMM’deki konuşmasını birçok kez dinledim.
Sürekli fon krizini konuşuyor öyle bir anlatım ortaya koyuyor ki sanki bütün kurumları çökmüş, her şeyi elinden alınmış bir ülkeden söz ediyor.
Peki, kendi siyasi geçmişlerini ve bu ülkenin yaşadığı terör gerçeği karşısındaki siyasi duruşlarını olmazsa bir hatırlatalım! Ne dersiniz?
Gülistan Kılıç Koçyiğit’e soralım:
Mahsun Korkmaz Akademisi’nde aldığınız siyaset eğitimi ile vücut ve siyaset dilini öyle güzel anlatıyorsunuz ki, sizi dinleyenler “yahu kadına bak” ben bunlara haklı diyeceğimi ölsem aklıma gelmezdi? Dediklerini duydum.
Konuşmak elbette hakkı bir yumuşak karnı yakaladılar bir kere Fon krizini konuşturan diliniz çok güzelde! Ancak şunu sormak istiyorum kırk bini aşkın insanımızın hayatını kaybettiği terör sürecini, siyasi olarak desteklediğiniz PKK’nın neden olduğu acıları ve ülkenin uğradığı ekonomik kayıpları anlatın birazda. Şehitlerimizi, gazilerimizi ve bu vatanın evlatlarını unutmadık!
Bu ülkeye milyarlarca dolarlık yükün ve kaybedilen hayatların hesabı sizin eseriniz değil mi?
Bunun hesabını kim verecek? Biraz da bundan bahsedin!
Mahsun Korkmaz sizlerin siyasi akademisi (Beka Vadisindeydi şuan Kandil’de) siyaset stratejisi dili güzel anlatılır orada. Sizler de bu dili mecliste çok güzel dile getiriyorsunuz maşallah.İyi dinleyim aşağı yukarı 2,5 milyar dolar terörle mücadelenin bedeli bu devlete kaybı, ama en büyük bedelli ödeyen vatanın kınalı kuzuları.
Fon olayında TBBM sıralarında konuşuyorsunuz güzel problem yok kurduğunuz kelimeler birçok vatandaşın kafasını karıştırıyor. Hani bir söz var “Dinime küfreden Müslüman olsa” (empati).
O cıva gibi yiğitlerin şehitlik mertebesine ermesinde katkınız olduğu gibi yukarda belirtiğim gibi 2,5 milyar Dolar’a yaklaşan Türk devletinin bütçesel kaybından sizin payınız var. TBMM de bu rakkam üzerinden konuşun birazda isterseniz. Bunun sorumlusu sizin siyasi yapınız değil mi?
Aslında benim anlatmak istediğim yalnızca geçmişte yaşananlar veya bugünkü siyasi tartışmaların haricinde Türkiye neden daha önce güçlü bir sanayi ülkesi olamadı? Üretim hamleleri neden kesintiye uğradı? İnsanımız neden hak ettiği refaha yıllarca ulaşamadı? esas konu bu.
1961 yılında beyin göçü yaşanmış bu ülkede üstelik.
Geçmişin yanlışlarını da bugünün eksiklerini de konuşamazsak yol alamayız gençlere örnek olamayız. Türkiye’nin kaybedecek zamanı yok.
Bir toplu iğneyi bile üretemediğimiz günleri unutmayalım; bugün üreten, gelişen ve Dünya’ya açılan Türkiye’nin önündeki engeller ne kadar çıkarsa çıksın bertaraf ediliyor ve edilecektir.
Selam ve Saygılarımla.
