Kanal 7 Ankara Temsilcisi ve Yeni Şafak muharriri Mehmet Acet, bugünkü “Ukrayna ateşi Türkiye’ye de sıçrar mı?” başlıklı yazısında Ukrayna’daki krizin Karadeniz savaşına dönüşmesi halinde Türkiye için çok önemli tehlikeleri beraberinde getirebileceğini belirtti.
Acet, eş vakitli olarak Ege’de, bilhassa Fransa’nın Yunanistan’ı Türkiye’ye karşı “vekil savaşçı” olarak kullanmak istediğine dair işaretlerin de arttığını vurguladı.
Mehmet Acet’in bugünkü köşe yazısı şu formda:
Rus muharrir Anton Çehov’un meşhur oyun kuralını bilirsiniz.
Şayet birinci perde açıldığında duvarda bir tüfek asılı duruyorsa ya da oyunculardan birisinin belinde tabanca görülüyorsa, o tüfek patlamalı, o tabanca kullanılmalı, yoksa seyirci şaşırır.
Birinci perdede hem duvarda asılı olan tüfeği, hem de beldeki tabancayı herkes gördü.
Dileyelim sinemanın sonu şaşırtan olsun.
Karda kışta yollarda kalan İstanbullular dâhil, yakından izleyemeyenler için ABD Lideri Joe Biden’ın son açıklamasından sizleri haberdar edeyim:
“Rusya, Ukrayna’nın tamamı ya da bunun biraz daha azını işgal etme kararı alırsa, bunun devasa sonuçları olacaktır.”
Mefhum-u karşısından bakıldığında bu sözler, Biden’ın gaf olarak yansıyan, sonradan kendisinin de düzelttiği birinci açıklamasının yani Rusya’nın Ukrayna’nın küçük bir kısmına girmesi halinde bunu sorun yapmayacakları biçiminde anlaşılan birinci kelamlarının teyidi manasına geliyor.
Sanki perde gerisinde bir pazarlık yapıldı da Biden bunun sonuçlarını mı ‘ağzından kaçırıyor?’
Yoksa her iki senaryonun da beklenen sonuçlarına dair bir değerlendirmeden mi ibaret bu kelamlar?
Öteki taraftan sorunun Ukrayna’nın ‘küçük bir bölümünün’ işgalinden ibaret olmadığını, olmayacağını düşündürten gelişmeler de yaşanıyor.
“Ukrayna krizi dediğimiz şey aslında bir Karadeniz meselesidir” tezini güçlendirecek bir öbür haber daha var:
Rusya Savunma Bakanlığı’nın, “20’den fazla savaş gemisinin askeri tatbikat için Karadeniz’e girdiğini” duyurması haberi.
Çabucak altını çizelim, bu türlü bir haber, Türkiye dâhil Karadeniz’e komşu olan bütün ülkeleri çok yakından ilgilendirir.
DÖRT BİR TARAFTA JEOPOLİTİK KIRILMALAR YAŞANIYOR
Hatırlamak gerekirse, Kovid-19 pandemisi dünyaya yayılmadan evvel de, çeşitli mahfillerde İkinci Dünya Savaşı sonrası kurulan memleketler arası sistemin çatırdamaya başladığına dair önemli tartışmalar yapılıyordu.
2008 ekonomik krizini, 1929 kriziyle eşleştirerek yorumlayanlar, 2008 sonrasında yaşananlarla birlikte Dünya’nın, 1935/38 ortası periyoda misal bir periyoda girdiği tezini savunmaya başlamışlardı.
- Avrupa’da yükselen ırkçılık ve neo-ulusalcı hareketlerin büyümesi,
- Bunun bir sonucu olarak İngiltere’nin Brexit’le AB’den ayrılması,
- Yeniden bunun bir sonucu olarak ABD’de Trump’ın iktidara gelip ülkesinin Avrupa ve Uzakdoğu’ya dönük ‘güvenlik garantilerini’ önemli ciddi sorgulaması,
- Fransa’da Macron idaresinin NATO’nun beyin vefatının gerçekleştiğini söylemesi,
- Rusya’nın, Almanya’nın İkinci Dünya Savaşı’nın çabucak öncesinde Çekoslovakya’yı herkesin çaresiz bakışları ortasında işgal etmesine benzetilecek halde 2014’te Kırım’a girip ilhak etmesi,
- Uzakdoğu’da Kuzey Kore’nin füze demeleri ve Japon-Çin tansiyonunun artması.
Bu tipten gelişmeleri, İkinci Dünya Savaşı sonrası oluşturulan milletlerarası sistemin çatırdamaya başladığı, taşınamadığı ve Dünya’nın gidişatının İkinci Dünya Savaşı öncesine benzemeye başladığı tarafındaki yorumlarla birleştirince bir mana tabir etmiyor mu?
PANDEMİ PERİYODU KIRILAN FAY HATLARINI DAHA BİR BARİZ HALE GETİRDİ
Bu saydığımız gelişmelerin tamamı pandemi öncesine aitti.
Pekala, pandemi süreciyle birlikte neler oldu?
Tahminen, ABD’de Kasım 2020’de yapılan seçimleri Trump’ın kaybetmesini bu türlü bir bağlama oturacak en kıymetli gelişme olarak tabir edebiliriz.
“America is back/Amerika geri döndü” sloganını dış siyasetin ana ekseni haline getirmeye çalışan Biden idaresinin, şimdi bunda başarılı olduğunu söylemek mümkün olmasa da, İkinci Dünya Savaşı sonrası oluşan statükoyu korumak için çaba sarf ettiği biliniyor.
Lakin nereye kadar?
Öte taraftan Kovid-19 salgının üzerinden iki yıl geçtikten sonra, dünyanın giderek daha tehlikeli bir yönelim içine girdiğine dair yeni datalar de karşımıza çıkmış durumda.
Ukrayna tansiyonunu 2014’deki Kırım işgalinin, devamındaki Donbass krizinin genişletilmiş yeni versiyonu olarak kıymetlendirmek pekâlâ mümkün.
Her büyük savaş öncesi alarm zillerinin birinci çaldığı bölge olan Balkanlar, Bosna-Hersek’te derinleşen kriz üzerinden sinyal veriyor.
İkinci Dünya Savaşı öncesi tarafların kapışma alanı olan Ukrayna’daki durum zati ortada.
Ukrayna ateşi Türkiye’ye sıçrar mı diye soruyoruz.
Bilhassa bir Karadeniz savaşına dönüşmesi halinde Türkiye için çok önemli tehlikeleri beraberinde getirebilir.
Öbür yandan, eş vakitli olarak Ege’de, bilhassa Fransa’nın Yunanistan’ı Türkiye’ye karşı “vekil savaşçı” olarak kullanmak istediğine dair işaretler artmış durumda.
Vakit, her zamankinden daha fazla uyanık olma vakti.
