Haber7 yazarı Ferman Karaçam, bugünkü, “İmam Hatip ve İlahiyatlar” başlıklı yazısında, Ahmet Ünlü ile gündeme gelen İmam Hatip okullarını kıymetlendirdi.
Karaçam, “İmam Hatipliler ve onların bir bakıma devamı olan İlahiyatlar bu asil milletin kendisidir ve o denli olmaya devam edecektir.” açıklamasında bulundu.
Ferman Karaçam’ın bugünkü köşe yazısı şöyle:
“Islah-ı Medaris ismi ile kurulduğu 108 yıldan beri birçok büyük gayretlerden sonra bugüne kadar gelen İmam Hatipler yalnızca Türkiye’deki laikçilerin, din düşmanlarının, züppelerin, yobazların, frenkçilerin, saklı papazların amacında olmamış, birebir vakitte bu coğrafya için hain emelleri olan dış mihrakların da maksadında olmuşlardır.
Kimi vakit kapılarına kilit vurulmuş,
Kimi vakit öz vatanında parya muamelesi görmüş, Kimi vakit mensupları asılmış ya da sürgün edilmiş.
Kimi vakit zımnî eller tarafından azılı din düşmanı yönetici ve öğretmenler yahut ruhsal sorunu olanlar bu okulları tahrip etsinler diye tayin edilmiş, Kimi vakit kendisinden görünen casus provokatörlerin atağına uğramış, Kimi vakit üçüncü sınıf vatandaş muamelesi görmüş, ancak İmam Hatipliler asla yılmamış, davalarından vaz geçmemişler.
Hengamesi ucuz dünya metaı olan pespaye zihniyetlerin, zorba laikçilerin, aklını, vicdanını bir dolara satmış bukalemunların ve onların çizgisinde yol alanların hiç birine pabuç bırakmamış, kutlu yol üzerindeki dikenleri, taşları ayıklaya ayıklaya yoluna devam etmiştir ve etmektedir.
Hiç bıkmadan, usanmadan milletine ve vatanına sadık olmuşlardır.
Bu ülkeyi sağcı-solcu, Âlevi-Sünni, Türkçü- Kürtçü olarak böldüklerinde milletin birleştirici çimentosu olmuşlardır.
Vatan sevdasının çılgın sevdalısı olmuşlardır.
Vatan için, millet için “kim var” denildiğinde, sağına, soluna bakmadan göğsünü gere, gere ileri atılan onlardır.
İmam Hatipliler ve onların bir bakıma devamı olan İlahiyatlar bu asil milletin kendisidir ve o denli olmaya devam edecektir.
Ağızlarından Osmanlı’yı düşürmeyen cahiller, Osmanlı’nın Şer-i yasası Mecelle’de bir kanun kararı olan “Su-i misal Emsal olmaz” yani, berbat bir örnek, örnek olarak alınamaz hükmünden habersizmiş görünerek bu okullara ve mensuplarına çamur atıyorlar.
Fakat, bu kıymetli beşerler ister içeriden, ister dışarıdan, ister sureti Haktan, ister sureti zındıktan görünen bu coğrafyanın düşmanlarına karşı her vakit dimdik ayakta olacak ve kutlu savaşlarına devam edeceklerdir.
İçlerine; her türlü kılığa girerek hile ve desise ile sokulmuş yabancılar için çalışan casuslar her vakit olmuştur ve bundan sonra da olacaktır.
Ama İmam Hatipli ve İlahiyatlılar imanlı, ferasetli ve uyanık olacaktır, bu türlü olmak onların ruhunda ve asaletinde mevcuttur.
Şayet bu çağın insanı eşyaya yenilmiş, dünya yükü altında karakteri, inancı, ruhu ve şahsiyeti paramparça olmuş, yerlerde sürünüyorsa ayağa kaldıracak olanlar, diriltecek olanlar her vakit olduğu üzere tekrar İmam Hatipler ve İmam Hatipliler olacaktır.
İmam Hatipli, kendisine taş atanların kiminin taşına taş ile, kimine gül ile, kimine lisan ile yanıtını hak ettiği biçimde vermiştir.
Bundan sonra da o denli olacaktır.
Ne var ki; geleceğe yönelik olarak bir yerlere yaranmanın işaret fişeğini çaktığından mıdır yoksa birtakım mahfillere yaranma telaşıyla mıdır, bilemediğimiz sebeplerle, İmam Hatiplerdeki birtakım marjinal örneklerden hareketle, bu okulları ve öğrencilerini ulu orta karalayan derviş kılıklı kimseler için ne yapmalı?
Hani şu kuş ile derviş öyküsünde kuş’un Hz. Süleyman’dan istediği üzere, biz de sahibinden bunun kıyafetini çıkarmasını mı istesek, bilemedim..!
Kıssayı çoğunuz bilirsiniz, biz yeniden de hatırlatalım:
Hz. Süleyman vaktinde bir kuş, kanadını bir dervişin kırdığından şikâyet ederek Hz. Süleyman’a gelmiş.
Hz. Süleyman dervişi huzuruna getirtip sormuş:
– Neden bu kuşun kanadını kırdın?
derviş yanıt vermiş:
– Sultanım, ben bu kuşu avlamak istedim, kaçmadı.
Yanına kadar gittim, tekrar kaçmadı ben de, bana teslim olacağını düşünerek üzerine atladım, tam yakalayacakken kaçmaya çalıştı. meğer ona kaçması için fırsat vermiştim, lakin o kaçmadı.
Hz. Süleyman bu sefer kuşa dönmüş:
– Bak demiş, derviş haklı, sen niçin kaçmadın, sinsice değil, sana açıkça yaklaşmış, sen de rahatça kaçabilirdin.
kuş şöyle karşılık vermiş:
– Sultanım, ben onun derviş kıyafetine aldandım, dervişler hiçbir canlıya ziyan vermez diye biliyordum, avcı olsaydı çabucak kaçardım.
Hz. Süleyman bu kez kuşu haklı bulmuş, askerlerine emretmiş:
– Çabucak bu dervişin kolunu kırın!
kuş itiraz etmiş:
– Sultanım, bu türlü yapmayın, bunun kolunu kırarsanız, kolu güzelleşince yeniden tıpkı şeyi yapmaya kalkar, ayrıyeten, şayet dervişin kolunu kırarsanız eşitlik olur ancak adaletli olmaz, halbuki ben adalet istiyorum demiş.
Hz. süleyman, ne yapmamı istiyorsun diye sormuş kuşa?
Kuş da, siz bunun üzerindeki derviş kıyafetini alın, ben ona kandım, yaralandım benden sonrakiler kanmasın demiş.
Ne acıklıdır ki;
Kimimiz salya sümük ağlayanlara,
Kimimiz Derviş kıyafeti giyenlere,
Kimimiz saça, sakala, şalvara aldandık işte.
Haydi bizim üzere sade vatandaşlar aldanmak için mazur görülebiliriz, pekala, şu İlahiyat topluluğumuzun yüksek apoletli Hocalarına ne demeli?
Yıllardır bu ve gibisi adamlar medyada dinimizi tahrip ediyorlar, bir sefer olsun bir ortaya gelip bir bildiri yayımlamadılar..!
Cüppeli çıkıp açık açık kendilerine saldırınca mı bildiri yayımlamak akıllarına geldi?
Yazık, çok yazık..!”
