Antalya’nın tarihi semti Kaleiçi’nde, Selçukluların fethi sonrası kiliseden mescide çevrilerek, Şehzade Korkut’un isminin verildiği mescitte, 1896 yılında yangın çıktı. Kubbesi ve minaresinin ahşap külahı yanan cami, büyük hasar görünce ibadete kapatıldı. Vakit içinde yenilenmemesi yüzünden mescide, halk ortasında ‘kesik minare’ denilmeye başlandı. Daha evvel 6 sefer müdahale edilen, en önemli onarımı 1974’te yapılan Şehzade Korkut Camii’nin tekrar ibadete açılması için dönemin valisi Münir Karaloğlu tarafından başlatılan çalışmalar kapsamında, 2017 yılının Nisan ayında ihalesi yapılarak onarımına başlandı.
123 YIL SONRA KÜLAHI YERİNE KONULDU
Selçukluların Antalya’yı fethiyle ‘fethin sembolü’ olan, Osmanlı İmparatorluğu devrinde ise 2’nci Bayezid’in oğlu Şehzade Korkut’un Teke Sancak Beyliği’ne atanmasıyla onarılan caminin onarımı kapsamında, 2019 yılında ‘kesik minare’ olarak anılmasına neden olan minaresine 123 yıl sonra ahşap külah takıldı. Helenistik, Roma, Bizans, Selçuklu, Beylikler, Osmanlı ve Cumhuriyet devirlerine ilişkin tüm izlerin korunarak müze-cami konseptiyle restore edilen cami, 10 Ocak’ta kılınan birinci namazla birlikte 126 yıl ortadan sonra yine ibadete açıldı.
15 ASIRLIK CAMİ
Vakıflar Bölge Müdürü Hüseyin Coşar, Şehzade Korkut Camii’nin 15 asırlık ve 2 bin 500 yıl öncesine kadar birçok medeniyete konut sahipliği yapan Kaleiçi’nin simge yapıtlarından biri olduğunu söyledi. Coşar, “Kaleiçi, 2 bin 500 yıl evvel medeniyetin olduğu ve çok kadim bir kentleşmeye sahip. Kent meydanı dediğimiz bu kısımda geniş alanda agora tabir edilen meydanın köşesine kilise olarak yapılmış sonrasında çeşitli devirlerde her medeniyet kendine nazaran değişiklikler yapmış. Selçuklulara kadar geliyor ve Türklerin Antalya’yı fethetmesiyle birlikte burası mescide dönüşüyor. Şehzade Korkut’un isminin verilmesinin sebebi de minaresini Şehzade Korkut yapmış ve bu yörenin aslında tek şehzade mescidi olması nedeniyle de çok önemli” diye konuştu.
Mescitte 1896’da çıkan yangında çatısı ve minaresinin ahşap külahının yandığını, mescitte büyük hasar oluşması nedeniyle kullanılamaz hale geldiğini anlatan Hüseyin Coşar, minarenin külahının yanması nedeniyle de ‘kesik minare’ denilmeye başlandığını kaydetti. Sonraki yıllarda da çöplüğe dönüştüğünü ve bakımsızlıktan yapının yüzde 50’den fazla kısmının yıkılarak bugüne kadar geldiğini aktaran Coşar, en son 1976’da Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün yaptığı tamiratın, bugünkü onarım tekniklerine uygun olmasa da yapının kalan kısımlarını ayakta tuttuğunu ve bugüne kadar geldiğini söyledi.
7 DEVRİN İZLERİ KORUNDU
Onarıma birinci başlandığında çok önemli statik sıkıntılar yaşandığını, başladıktan sonra bile kimi alanların yıkıldığını ve yine yaptıklarını anlatan Coşar, “Hummalı bir çalışma oldu. 80 kişilik bilim heyeti oluşturuldu, muhafaza heyetleri ve kendi uzmanlarımızın önemli dayanağı oldu zira burada temel hedefimiz şuydu; 7 farklı devir var ve bu 7 devri de yansıtmamız lazım. Dışarıdan biri geldiğinde ‘Şurası Helenistik, şurası Roma, şurası Bizans, burası Selçuklu, burası Osmanlı, burası Cumhuriyet ve şurası da 2018’den sonra yeni yapılmış’ üzere insanların görebileceği bir müze-cami işlevi verme niyetindeydik. Bunda başarılı olduk, nitekim çok sıkıntı bir işti” diye konuştu.
AVLUSU DA AÇIK HAVA MÜZESİ
Vücut duvarının 39 santimetre kayıkken, sökülüp tekrar örüldüğünü, derz ortalarında küçük tuğla kesimlerini bile numaralandırıp birebir yere koyduklarını lisana getiren Vakıflar Bölge Müdürü Coşar, “Şu an bakıldığında hiçbir ayrım görülemez. Onarımı yaptık ve ibadete açıldı. Açık hava müzesine dönüştürülen avlu kısmında da onarıma başladığımızda monopterosun (bir çatıyı destekleyen ancak duvarları olmayan dairesel sütun dizisi) yarısı gözüküyordu, yarısı da yolun altındaydı. Roma periyoduna ait çok kıymetli yapı fakat kaldırım altında kalmıştı. Üzerindeki kalıntı da köşedeydi. Müdafaa heyetinden müsaadeyle hafriyat yapıldı ve monopterosun tamamı çıkarıldı. İbadet etmek isteyene de ziyaret etmek isteyene de uygun bir alternatif olacak” dedi.
