İzmir’in Ödemiş ilçesinde doğan Mustafa Ünlü, bir bacağı başkasından 10 santimetre kısa dünyaya geldi. Ailesi tarafından 1963 yılında Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesine getirilen Ünlü, bir yıl ortayla 2 ameliyat geçirdi.
Uzun bacağından alınan kemik sayesinde uzunluğu eşitlenen Ünlü, hekiminin teklifiyle hastane bünyesinde kurulan protez atölyesinde işe başladı.

DÜNYANIN FARKLI NOKTALARINA GÖNDERİYOR
Birçok çocuğa protez yapan Ünlü, mesleğini Almanya’da sürdürmeye karar verdi. Yurt dışında farklı protez ve ortez yapmayı öğrenen Ünlü, 10 yıl sonra da Türkiye’ye döndü.

İzmir’in Alsancak semtinde “Teknik Ortopedi” ismini verdiği atölyeyi kuran Mustafa Ünlü, dünyanın birçok ülkesinden kendisine gelen engelli hastalara yaptığı kol ve bacak protezleriyle onların yine hayata bağlanmasını sağladı.
YAKLAŞIK 8 BİN ENGELLİYİ HAYATA BAĞLADI
Mesleğini büyük bir tutkuyla yapan, sabahın erken saatlerinde atölyesindeki makinelerin başına geçen Ünlü, gücü ve iş disipliniyle genç meslektaşlarına örnek oluyor.

Mesleğini Türkiye’de sürdürdüğü için hiç pişman olmadığını, her geçen gün yeni şeyler öğrendiğini lisana getiren Mustafa Ünlü, şunları anlattı:
“Engelli bir hastanın doğal olarak yeni hayat beklentisi oluyor. Ben de ameliyat geçirdim, ayağım kangren olabilirdi. Kendimi onların yerine koyarım. O biçimde düşünüp hastalarıma o denli davranırım. Hastalarım da bana güvenir. Meslek hayatım boyunca Türkiye’de ve Almanya’da kol ve bacak protezi olmak üzere yaklaşık 8 bin engellinin tekrar kol ve bacaklarını kullanmasını sağladım. En küçük hastam 1 yaşındaydı. Çift taraflı diz altında bacakları yoktu, ona protez yapmıştım. Artık hastam 40’lı yaşlarda. Meslek hayatım boyunca yaklaşık 40 bireye mesleği öğrettim, bunların içinde kendi atölye ve fabrikalarını açanlar var.”

”İŞİMİ YAPTIKTAN SONRA BENDEN MEMNUNU YOK”
Hastalarının birinci adımlarını attığı anlarını hiç unutamadığını lisana getiren Ünlü, “Filistinli bir hastam var, kurşun yarası nedeniyle 4 yıldır yürüyemiyordu, bacağı ampute olmuştu. Yaptığımız protezlerle yürüyünce gözyaşlarını dökmeye başladı. Birebir biçimde hüzünlendim neredeyse ben de gözyaşı dökecektim. İşimi yaptıktan sonra benden memnunu yok” dedi.
İlerleyen yaşına karşın mesleğini severek yaptığını vurgulayan Ünlü, atölyede olduğu vakitler kendisini özgür hissettiğini kelamlarına ekledi.










