Türkiye gazetesi muharriri Yusuf Alabarda, köşe yazısını kaleme aldığı saatlerde, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Gaziantep’in düşman işgalinden kurtuluşunun 100’ncü yıl dönümü aktiflikleri kapsamında Gaziantep’te olacağı kamuoyu ile evvelden paylaşılmış ve biliniyordu.
Gazi beratlı ve İstiklal Madalyası sahibi Gaziantep’in bölgedeki tüm vilayetlerimiz ile birlikte düşman işgaline karşı ortaya koyduğu ulu direniş, bu topraklara atılmış en kuvvetli tohum idi. Bugün Gaziantep, Şanlıurfa ve Kahramanmaraş üzere bölgedeki tüm kentlerimizin ismi anıldığında yüzümüze yansıyan memnunluk ve itimat, o tohumların artık koca çınarlar olduğunu bize muştuluyor.
İşte bu türlü bir günde, Gaziantep’ten gelen bir mektup, Alabarda’yı hayli heyecanlandırdı ve bunu köşesine taşımaya karar verdi.
Yusuf Alabarda’nın yayımladığı mektupta şu tabirler kullanılmış:
“1995’li yıllarda Gaziantep’te kendi halimde küçük çaplı bir atölyem vardı. Derken 20 yaşında evlendim. Tıpkı yıl birinci çocuğumuz Abdülkadir dünyaya geldi. Oğlumuz 8 aylık olunca emsalleri üzere bir gelişme kaydetmediğine şahit olduk ve çabucak hastaneye müracaat ettik. Müracaat etmesine ettik lakin koca Antep’te bir tedavi imkanı bulamadık.
Bize İstanbul’a gideceksiniz dediler.
En ufak bir hastalıkta Ankara ve İstanbul üzere kentlere taşınmak o kadar alışılmış bir şeydi ki o vakitler, biz de yadırgamadık ve kabullendik çaresizce.
O devirde hastanede muayene olmak da tedavi görmek de ateş değeri.
Elde yok avuçta yok, nasıl yaparız diye kara kara düşünürken okuldan bir hocamın o vakit İstanbul Büyükşehir Belediye Lideri olan Recep Tayyip Erdoğan’ı tanıdığını hatırladım. Çaldım kapısını ve kendisinden rica ederek İstanbul’da bizim elimizden tutmasını istirham ettim. Hocam, Tayyip Bey’i arayacağını ve kendisi ile İstanbul’da görüştüreceğini söyledi ve dediğini de yaparak bizi İstanbul’a Tayyip Bey’e gönderdi.
Biz de komşulardan, eşten dosttan borç aldık, bulduk buluşturduk ve İstanbul’un yolunu tuttuk.
Kucağımda oğlum, yanımda eşim İstanbul Büyükşehir Belediyesinden içeri girdiğimizde Tayyip Beyefendi çabucak bizi makamına kabul etti. Sabırla o kadar işinin ortasında bizi dinledi, kalacak yerimizin ve paramızın olup olmadığına kadar sordu ve kendi meskeninde de kalabileceklerini söz etti.
İnanamamıştım, koskoca İstanbul Belediye Lideri, bize konutunda kalabileceğini söylüyor ve dakikalarca dinliyordu. Biz ise bir an önce teşhis koydurarak önümüzü görmek ve Gaziantep’e geri dönmek kaygısındaydık, ayrıyeten kimseye de yük olmak istemiyorduk.
Bizi çalışanlarından birilerine emanet etti ve Çapa Tıp Fakültesi Hastanesine gönderdi. Hastanede işler uzayınca konaklamamızı da sağ olsunlar sağladılar ve bir hafta içinde muayene ve tetkikler sonuçlandırıldı. Konulan teşhis oğlumuzun spastik engelli olduğu ve bilinen bir tedavisinin olmadığı idi. Bize sabır ve şükür ile bu işin üzerinden gelebileceğimiz iletildi.
O denli de oldu, 22 yıl biz evladımızın varlığı için Rabb’ime daima şükür hâlinde olduk.
2017 yılında hoş oğlumuz emanetini yirmi iki yaşında sahibine teslim etti. Onunla geçen yirmi iki yılın şuuru ile Gaziantep’e bir eser bırakmak istiyorduk ki Gaziantep Valisi Davut Gül’ün ‘100’üncü Yılda 100 Hayırsever’ kampanyası karşımıza çıkageldi. Artık bu kapsamda Gaziantep’e Abdülkadirimiz için 32 derslikli bir ilkokul yaptırıyoruz.
Gaziantep’ten borç harç bularak evladını tedavi etmek gayesi ile İstanbul’a gelen bize dokunan o merhamet dolu el, bugün coğrafyanın tüm öksüzlerinin, kimsesizlerinin, garip ve gurebaya da dokunuyor.
Kendisine gönül borcumuz var ve istedik ki bu okul sayesinde tüm evlatlarımız hem bizim gönül borcumuzdan haberdar olsun hem de Abdülkadirlerin artık yalnız olmadığından.
İstanbul’dan Gaziantep’e döndükten sonra dualarımda daima bir imkanım ve bir fırsatım olsun hem ülkeme hem de Cumhurbaşkanı’mıza şükranlarımı sunabileyim diye Rabb’imden daima niyaz ettim. Hiçbir duayı geri çevirmeyen Rabb’im dualarımı kabul etti, geçen vakit içinde bize Gaziantep’te bir iplik fabrikası sahibi olmayı ve yanımda birçok insanımıza iş ve aş verebilmeyi nasip etti.
Artık Gaziantep’in düşman işgalinden kurtuluşunun 100’üncü yıl dönümü kapsamında kentimize gelen Sayın Cumhurbaşkanı’mıza şükranlarımı tüm Abdülkadirler ismine iletecek olmanın memnunluğunu yaşıyor ve Rabb’ime hamdediyorum.
Rabb’im garip gurebanın, yetimin, kimsesizin, yolda kalmışın başını okşayan hiçbir eli namerde büktürtmesin.”
“İNSAN İTİMAT KOKMALI”
Yazısının sonunda Aşık Veysel’in, “Aşk perişandır şaşkına, Hakk yardım etsin düşküne, Kerem üzere yâr aşkına, Yanan bulunmaz, bulunmaz” dizelerini hatırlatan Alabarda, “Buradan mülhem aklımızda tutmamız gereken konu, insan değerli koku kokabilir, sonuçta para ile satılıyor. Buram buram inanç kokuyor mu ona bakmak lazım. Başkan de o denli… Mektepte yetişmiyor, kolay olunmuyor, koku üzere pazarda da satılmıyor. Dertlilerin kaygısı ile hemhal olmadan, geceyi gündüzüne katmadan, yetim başı okşamadan, aşk ile çalışmadan Yaradan kimseye muvaffakiyet de liderlik de nasip etmiyor. Zira Sünnetullah böyle” sözlerini kullandı.
