İstanbul’da devlet korumasındaki çocuklara gönüllü olarak 30 yıldır annelik yapan Yurdanur Altuner, kimsesiz bebeklerin parmağını tutmasının ardından başlayan bu anlamlı yolculuğunu sürdürüyor. 75 yaşındaki Altuner, çocukların hayatlarına dokunarak onların eğitimine ve ihtiyaçlarına destek oluyor.
Yurdanur Altuner, Şeyh Sayıt Çocuk Yuvası’na gönüllü gitmeye başladığında, yalnızca çocukları ziyaret etmekle kalmayıp, onların bakımına da katkıda bulundu. Bebekleri yıkadı, oyunlar oynadı ve ihtiyaç duyduklarında yanlarında oldu. Zamanla kendisine “anne” diye seslenen çocuklarla olan bağı, gönüllülük faaliyetlerinin ötesine geçti.
Çocuklara Gelecek Hayalleri Kurdurmak
Altuner, çocukların yalnızca kurumda kaldıkları süre içinde değil, büyüdüklerinde de yanlarında olmaya özen gösterdi. Eğitimlerine devam etmeleri için destek veren Altuner, onlara gelecekteki meslek hayallerini anlatıyor. “Çocuklar bazen yaramazlık yaparlardı; ben de onlara üniversiteye gideceklerini, hayallerinin peşinden koşmaları gerektiğini söylerdim,” diyor.
“Bir çocuğun başını okşamak, onunla konuşmak, masal anlatmak bile çok önemli.”
Altuner’in çocuklarla olan ilişkisi, kurumdan ayrıldıklarında da devam etti. Eğitimlerini ve meslek yaşamlarını takip eden Altuner, eski öğrencileriyle iletişimini sürdürerek zaman zaman bir araya gelmelerini sağlıyor. Bu süreçte çevresindeki insanları da gönüllülük çalışmalarına dahil ederek bir dayanışma ağı oluşturdu.
Bağların Gücü: Anne Olmanın Anlamı
Yurdanur Altuner’in gönüllülük hikayesi sadece maddi yardımlarla sınırlı değil; aynı zamanda duygusal bağlar kurmak üzerine inşa edildi. “Bir çocuk daha kazanmışım,” diyerek hatırladığı Osman ile olan anısını paylaşan Altuner, sokakta karşılaştığı bir çocuğu yemek yedirip merkeze gönderdiğini aktarıyor.
Bu tür anılarının kendisini nasıl mutlu ettiğini ifade eden Altuner, “Çocukların beni anne diye çağırmaları beni aşırı mutlu eder,” diyor. Yıllar geçse de bu bağın kopmadığını ve bayramlarda ya da özel günlerde eski öğrencilerinin kendisini aradığını belirtiyor.
İyilik Zincirini Büyütmek
Altuner’in iyilik zinciri zamanla genişleyerek çevresindeki insanları da kapsadı. Kendi çevresinden yardım talep eden Altuner, ihtiyacı olan çocuklar için kıyafet ve burs temin ediyor. “Hiçbir şeyi olmayan insanlar bile yardım edebilir; bir masal anlatmak bile yeterli,” diyerek herkesin katkıda bulunabileceğine dikkat çekiyor.
Ailesinin desteğinin de önemli olduğunu vurgulayan Altuner, eşinin de bu çalışmalara katıldığını ve çocuklarla birlikte vakit geçirdiğini aktarıyor. Bugün ise kızları ve torunları da bu gönüllü çalışmalara katılarak çocuklara destek veriyorlar.
“Ben bir çocuğun hayatına dokunuyorsam, bundan daha büyük mutluluk yok.”
Sonuç olarak Yurdanur Altuner, sağlık durumu elverdiği sürece devlet korumasındaki çocuklarla olmaya devam edeceğini belirtiyor. Çocukların mutlu olması onun en büyük mutluluğu haline gelmiş durumda.
